معماری سبز

معماری سبز را یکی از روش ها و سبک های مدرن برای ساختمان سازی می توان دانست. طراحی سبز عملی است که در طول انجام آن منابع طبیعی به کمترین حد آسیب می بینند .جهت جلوگیری از هدر رفت و صرفه جویی در مصرف انرژی مصالحی که در آن استفاده می شود باید مفید و قابل بازگشت به چرخه ی طبیعت باشند.

معماری سبز را یکی از روش ها و سبک های مدرن برای ساختمان سازی می توان دانست. طراحی سبز عملی است که در طول انجام آن منابع طبیعی به کمترین حد آسیب می بینند. جهت جلوگیری از هدر رفت و صرفه جویی در مصرف انرژی مصالحی که در آن استفاده می شود باید مفید و قابل بازگشت به چرخه ی طبیعت باشند.

اهمیت معماری سبز

معماری سبز یکی از مهم ترین و کارامد ترین رویکردهای طراحی محسوب می شود و توسط راهکارهایی که امروزه بین رویکردهای مختلف در طراحی معماری در آن ارائه شده است سعی در به حد اقل رساندن اثرات مخرب ساختمان بر طبیعت و همسویی با آن دارد .اگرچه توجه به طبیعت در بسیاری از تمدن های باستانی و معماری های سنتی از جمله معماری سنتی ایران مبذول شده است، اما با این حال با اندیشه های امروزی برای ساخت بنا در تقابل است ولی اقتصادی ترین شیوه ی طراحی معماری است.لازم به ذکر است که طراحی بناهای سبز به صورت منفرد در کنار مزایایی که دارد،کافی نیست و نیازمند طراحی شهری سبز می باشد. بنابراین توجه به مزایای طراحی سبز و ساخت بناها و طراحی شهری بر اساس اصول آن به خصوص در شرایط کنونی که مصرف انرژی و آلودگی هوا به میزان قابل توجهی افزایش یافته است می تواند نقش بسزایی در پیشرفت حرفه ی معماری و بهینه سازی در مصرف مصالح و انرژی داشته باشد و معماری کشور را یک گام به سوی ایجاد یک معماری خوب نزدیک تر نماید.

معماری پایدار

معماری سبز برخاسته از مفاهیم توسعه پایدار یا معماری پایدار می باشد. معماری پايدار رويکردی است که تاکید برمکان ساختمان در رابطه با اکوسیستم محلی و محیط جهانی دارد. بالابردن بازده انرژی کل دوران استفاده ساختمان مهمترين هدف معماری پايدار است و مبنای آن براتخاذ تصمیماتی استوار است که هرگونه تاثیر منفی ساختمان بر محیط انسان ها را کاهش می دهد. از جمله اصول معماری پايدار می توان به کاهش مصرف منابع طبیعی و انرژی ، با طراحی بنا در هماهنگی با اقلیم ، استفاده از عوامل طبیعی برای ايجاد آسايش و آرامش و استفاده از منابع انرژی تجديد پذير در بنا ، طراحی در هماهنگی با سايت و توجه به ايجاد کمترين تغییرات در زمین و استفاده از مصالح قابل بازيافت ، حفاظت از طبیعت و کاهش تولید سموم درآن اشاره کرد.

مزایای معماری سبز

معماری پايدار به خلق يک محیط سالم بر پايه بهره وری ازمنابع ، حفاظت از منابع تجديد ناپذير ، کاهش مصرف انرژی های تجديد پذير و ارتقاء کیفی زيست کمک خواهد کرد.

مهمترین مزایای معماری سبز موارد زیر می باشد:

1-مصرف منابع انرژی کمتر

2- استفاده از مصالح تجدید پذیر

3- حفاظت و عرصه انرژی و بازیافت کامل آن بدون ایجاد آلودگی.

معیار اصلی معماری سبز

از جمله معیارها و فاکتورهای ساخت و سازهای معماری سبز، بهینه سازی مصرف انرژی است. شما با عایق‌بندی ساختمان به صورت مجزا و مناسب و همچنین استفاده از پنجره های با کیفیت و سیستم های تهویه مناسب این اختیار را دارید، تا برای بهبود مصرف انرژی ساختمان از روش های کاربردی استفاده کنید. متاسفانه امروزه به خاطر نوع سبک زندگی با انواع مشکلات ریه و تنفسی رو به رو هستیم. به همین دلیل است که به پاکسازی و کیفیت هوا بیشتر از هر چیزی باید توجه کنید؛ چرا که هوا اگر هوای تمیزی باشد، شما سبک زندگی فوق العاده را می توانید دنبال و از آن به نحو احسن استفاده کنید. از انواع بیماری ها که به واسطه یک سبک زندگی ماشینی بدون حفاظت محیط زیست به وجود می آید خود را دور نگه دارید.

جمع بندی

در یک جمع بندی کلی می توان به ضرورت بکارگیری معماری سبز در ساختمان ها و معماری در راه دستیابی به یک معماری خوب اشاره نمود ، که این امر می تواند در زمینه های زیادی از جمله حفاظت از انرژی ، حفظ و حراست از منابع طبیعی جهان ، مصونیت از آلودگی هوا و سایر آلودگی های محیطی ، حفاظت از لایه اوزون ، بهداشت جسمی و روانی و آینده بشریت به جوامع کمک کند. با توجه به ویژگی ها و مزایای ذکر شده در خصوص معماری پایدار و معماری سبز به نظر می رسد که به کار گیری اصول این معماری در طراحی ساختمان ها از اهمیت بالایی برخوردار باشد.